#6

JA PIERDOLE
To określa moje całe życie
Staram się ze wszystkich sił, mam być najlepsza, wiedzieć jak się zachować, wiedzieć co zrobić.
Jutro idę pierwszy raz(!!!) na urodziny kogoś innego niż moja przyjaciółka(do jej chłopaka więc ja pierdole).
Teraz leżę w łóżku i kurwa nie wiem co mam ze sobą zrobić. Nie mogę zasnąć bo się trochę denerwuje a nie moge pójść po muzykę bo nie chce obudzić mojej mamy.
W końcu problem inny od depresji, ED i ataków paniki. Jej. Nie żebym miała zaraz paść że zmęczenia. Internet mi nagle z dupy przestał działać(tak pisze to o 22, ale wstawię to o jakieś 10 jeśli jakimś cudem do tego czasu wstanę)
Nie widziałam się z dziewczyną od prawie 2 tygodni i generalnie rozsadza mnie od środka i boję się że coś odwale na tych urodzinach.
Potrzebuje bliskości
Cholernie potrzebuje bliskości

#5

Wiecie jakie to uczucie jak słyszy się od własnej matki że tłuszcz mi się wylewa z ud? Chciałabym wtedy krzyczeć że wiem, że sama to widzę, ale nie mogę, mogę się tylko zaśmiać i powiedzieć że bardzo śmieszne. A ona nawet nie wie jak to rani i zostaje w mojej głowie.

Mogłabym opisać setki takich sytuacji w których chciałam stać i wyć przez to co ludzie mówią.
Chciałabym żeby istniała jakaś empatia
I tu mam apel do niektórych osób, zrobiłam screena, nie mam jak tego wyciąć, nie chce mi sie. Ostatnio miałam taką sytuacje, że po raz pierwszy od roku miałam na sobie po prostu bluzkę z krótkim rękawkiem, mam blizny na nadgarstku. I nie, nie wstydzę sie ich. Moja koleżanka tylko  na całą szkolę zapytała czy się cięłam. Udawalam że nie słyszałam i cała sytuacja została zapomniana.